• ท่านผิดศีลข้อสี่ •

posted on 04 Sep 2015 15:57 by nekomoji in Poem directory Fiction
อัปยศยิ่งย้อนแย้งพฤติกรรม
ผิดบาปด้วยน้ำคำมุสา
ใจท่านรู้อยู่แก่ใจนา
สิ่งนั้นจักทาบทาติดท่านดั่งเงา
 
ท่านเลือกเส้นทางสู่วังวน
อำนาจพามืดหม่นทุกย่างก้าว
กำราบเสียงชิงชังดังกลับเบา
แต่จักตามหลอนเอาเมื่อวันนึง
 
ข้าพเจ้าเชื่อในกฎแห่งกรรม
ล่วงศีลธรรมข้อสี่นำท่านเครียดขึง
ผู้คนสบถส่งสาปแช่งอื้ออึง
บาปจักตรึงตอกเข้าตัวท่านนั่นแล
 
----------------------------------------
poem by me
 
ก็แปลกๆ ดีค่ะ
เรามักจะเห็นบ่อยๆ ที่คนทำผิดศีลข้อสี่เอง
แต่เรียกร้อง+หวังให้คนอื่นเชื่อในสิ่งที่เขาพูด Laughing

• ร้านกาแฟ มีมาตราฐาน •

posted on 27 Jun 2015 11:32 by nekomoji in Poem directory Fiction
ถึงร้านกาแฟชื่อดังชงสด
เม็ดกาแฟคั่วบดด้วยมือฉมัง
รสเข้มข้นหลากสไตล์ชิมกันยัง
ชงด้วยเครื่องเว่อร์วังอลังการ
 
เอสเพลสโซ่ลองสั่งสักแก้ว
รอน้ำร้อนเดือดแล้วแทรกผ่าน
กาแฟสดจากน้ำหยดเพียงไม่นาน
ควันโชยกลิ่นดังกำยานชื่นใจ
 
ร้านขายดีมีมาตราฐานตามสั่ง
เพิ่มวิปฯ ลดหวานตามอัธยาศัย
อร่อยไม่เปลี่ยนรสไม่แปร่งปลื้มกันไป
สาขาใดสั่งแบบเดิมได้แบบเดิม
 
----------------------------------------
poem by me
 

เกี่ยวกับกาแฟอีกแล้ว
หนนี้ได้แรงบันดาลใจมาจาก นิราศของสุนทรภู่ค่ะ
บทที่บอกว่า ถึงโรงเหล้าเตากลั่นควันโขมง.. : )
 
ไม่เมาเหล้าแต่เราเคล้าคาเฟอีน
สุดจะอินฟินและฮิปกว่าสิ่งไหน
ทั้งดอมดมดื่มกินอาจิณไป
ไม่เมาไงแค่ตาค้างทุกค่ำคืน

----------------------------------------
poem by me

.. พยายามแต่งให้เข้ากับวันสุนทรภู่ ^^

• ร่างกายไม่จีรัง •

posted on 26 Jun 2015 23:17 by nekomoji in Poem directory Fiction
มนุษย์ผู้ถูกขังอยู่ในกาย
มิเว้นวายใส่ใจเปลือกผิวหนัง
ให้หลงใหลใส่ใจสิ่งไม่จีรัง
ให้เหนี่ยวรั้งตอกตรึงติดตัวตู
 
หากมองผ่านพ้นร่างเหนืออีกขั้น
สิ่งใดกันคงอยู่กันหรือสู
ชีพสลายเหลืออะไรที่ยังอยู่
จิตล่องลอยกลับสู่ถิ่นที่ใด?
 
----------------------------------------
poem by me

ออกแนวธรรมะหน่อยๆ ค่ะหนนี้
อยากลองแต่งแบบที่มีความหมายแปลกๆ บ้าง
รับวันสุนทรภู่นะคะ

• อดทนผ่านฝนตกยาวนาน •

posted on 17 Mar 2015 17:34 by nekomoji in Poem directory Fiction
เขาเหยียบย่ำจิตใจให้หยัดยืน
แม้ต้องฝืนต้องฟื้นไม่หวาดไหว
รู้พูดง่ายทำยากลำบากใจ
แต่เชื่อเถอะสู้ไปให้ผ่านมัน

เช่นฝนตกยาวนานไม่หยุดพัก
ฟ้าฉ่ำนักหม่นหมองขาดสีสันต์
เทาฉาบทาจืดชืดบังตะวัน
หมดแรงฝันหดหู่ทุกเวลา

เสื้อกันฝนควรค่าหามาใช้
กางร่มไว้กันเปียกหากเดินฝ่า 
ถ้าลมแรงหลบก่อนใต้หลังคา
รอให้ซาอากาศชื้นเย็นชื่นใจ

แล้วสักพักคงหยุดตกแห้งเหือดหาย
เมล็ดพันธุ์หลากหลายเติบโตได้
แข่งกันเป็นต้นอ่อนผลิออกใบ
ท่ามกลางฟ้าสดใสคืนกลับมา
----------------------------------------
poem by me
 
 ให้กำลังใจค่ะ สู้ๆ นะ Cry